Molen De Bijenkorf - Gemert

De geschiedenis van Molen De Bijenkorf begint niet in Gemert, maar in Zaandam. Daar stond sinds 1694 een molen met de naam De Veenboer, vernoemd naar de eerste eigenaar Barend Corneliszn Veen. De molen deed aanvankelijk dienst als papiermolen en werd later omgebouwd tot pelmolen. Toen de eigenaar in 1907 besloot de molen te verkopen voor sloop, kreeg het bouwwerk onverwacht een tweede leven.

De molen werd aangekocht door molenaar A.W.C. Coppens uit Boekel en naar Gemert verplaatst. Daar werd hij in 1908 opnieuw opgebouwd door molenmaker F. Vosters uit Helmond. Tijdens de herbouw ontdekte men twee gebeeldhouwde bijenkorfjes op de baard van de molen, afkomstig uit het familiewapen van de voormalige eigenaren Honig-Breet. Dat vormde de inspiratie voor de naam die de molen vandaag nog draagt: De Bijenkorf.

In de eerste helft van de twintigste eeuw wisselde de molen enkele keren van eigenaar. De langste periode was die van molenaar J.J. Peeters uit Schijndel, die ruim veertig jaar het graan van boeren uit de omgeving maalde. Toen de landbouw moderniseerde en steeds meer graan naar grote meelfabrieken ging, verloor de molen zijn oorspronkelijke functie. In 1960 kwam De Bijenkorf in handen van Piet Gerrits, die het gebouw gebruikte als opslagplaats voor zijn fouragehandel.

De molen raakte daarna geleidelijk in verval, maar werd gered toen de gemeente Gemert eigenaar werd. In 1974 startte een grootschalige restauratie en op 5 september 1975 kon De Bijenkorf officieel weer in gebruik worden genomen. Sindsdien zorgen vrijwilligers en molenaars ervoor dat het monument behouden blijft. Na verdere restauraties, waaronder een complete vernieuwing van het rietdek in 2010, draait de molen nog altijd regelmatig.